سازهای کوبه‌ای، بخشی از خانواده‌ی سازهای پوستی – خمره‌ای هستند و به عنوان باستانی ترین سازهای دنیا شناخته شده و به هزاران سال پیش، باز میگردند. روی هم‌رفته، ساز کوبه‌ای،  سازی است که وقتی بر آن ضربه وارد می شود،  تولید صدا میکند. پوست (که از این پس، آن را “دهانه‌ی ساز” مینامیم) همان چیزی است که ساز کوبه‌ای را برای نمونه، از ظرف سوپ، متمایز میکند. پوست، سرتاسر محفظه‌ی توخالی (بدنه‌ی ساز) را می‌پوشاند. مدتی به صدای ظرف سوپی گوش کنید که برای زمان کوتاهی روی آن نواخته می‌شود، دیر یا زود به دنبال صدایی لطیف و ظریف‌تر میگردید.این جایی است که ساز کوبه‌ای وارد میشود. ساز کوبه‌ای خوش ساخت و خوش صدا‌ مانند ویولونی دست‌ساز و حرفه‌ای، میتواند صداهای گوناگون و دلنشینی را با بافت‌هایی پویا و ظریف تولید کند. در صورتی که وقتی بر روی ظرف سوپ می‌کوبید، تنها تلق و تلوق میکند.

در اینجا با شماری از سازهای کوبه‌ای و مخصوصا ساز دف در سبک های سنتی و جاز امروزی، آشنا می شوید. همچنین، متوجه تفاوت بین سازهای کوبه‌ای و ابزارآلات آشپزخانه خواهید شد، که شاید تا کنون بر روی آنها مینواختید و چگونگی تولید صدای بهتر به وسیله ساز کوبه‌ای و کاربرد مناسب دست و استیک را نیز خواهید آموخت. 

 

 

1